23-08-10

8

 

8

Toen wij ons leerden kennen hadden wij geen enk'le klacht

We vonden onze vriendschap op elk gebied een pracht

Niet jij of ik was bezig met de kunsten van de jacht

Het was veel te gevaarlijk om te belanden in de gracht

Zonder dat we 't wisten was onze vriendschap een liefdesdracht

Onbewust belanden we in elkanders macht

Voor jou was een toevallige aanraking een ietsje te zacht

Toen het mij iets minder ging genas ik bij je lach

Dagen, weken, jaren heb jij op mij gewacht

En God weet hoeveel momenten ik naar je bijzijn heb getracht

Maar 't is zo moeilijk met ieder al zo'n zware vracht

Epiloog ? Eindelijk verlost van dat gesmacht

Eindelijk de donkere stilte van de nacht

 

frie

19:49 Gepost door o in gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.