23-08-10

Herinnering aan toen

 

Herinnering aan toen

--------------------------------------
Tot nu kon ik niet verwoorden
Hoe mooi jou sterven was
De levenskracht die toen vrijkwam
Hoe jij onze pijn genas
Je klampte nog heel even vast
aan de vloed van vrijgekomen energie
maar loste weer en vol overgave
gaf je hem aan ons drie
De traan die daarbij vrijkwam
staat in ons hart gegrift
Als wij ten prooi zijn aan depressie
is zij het die ons boven lift


frie

20:52 Gepost door o in gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nazomerse dag aan zee

 

Nazomerse dag aan zee

---------------------------------------------------
Op een terrasje in de Panne
zit een vrouwtje klein en freel
oud in jaren , maar nog pienter
in een jurk van blauw en geel

in haar ogen staan nog lichtjes ,
om haar mondhoek speelt een lach
en aan haar voeten ligt een hondje
verschiet je niet ...zijn naam is 'blaf'

Aan de and're kant van 't terrasje
ook een vrouwtje , koud en kil
nog niet zo oud van dagen
maar met uitstraling 'nihil'

Haar ogen op halfzeven
en haar mond bitter en wrang
ze vindt blijkbaar haar leven
vervelend , saai en veel te lang

De eerste drinkt een theetje
van een heerlijk ruikend kruid
de tweede houdt van whisky
en duwt haar sigaretje uit

Ze hebben beiden zeker een rijk leven gehad
met tegenslag en vreugde zoals iedereen
maar d'een geniet en koestert
d'ander beklaagt zich steen en been

 

frie

20:51 Gepost door o in gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Emma en Agaatje

 

Emma en Agaatje

------------------------

De trein van zondag na de noen

Stopt aan een doordeweeks perron

Daar staan ze met een glimlach

In de mooie najaarszon

 

Om hun oud doorleefd gezicht

plakken krullend-grijze haren

en aan hun velletje te zien

tellen ze elk negentig jaren

 

Emma draagt een bril met zwaar montuur

Die helemaal niet bij haar past

Misschien kreeg z'hem op de rommelmarkt

voor een prikje vast !?

 

Agaatje's rimpeltjes zijn niet te tellen

Ze koestert zorgzaam en teder

Een oud plakkerig 'sacochke'

Indertijd was 't van wit leder

 

Ze kijken naar de jonge mensen

en hebben heel wat te vertellen

Voor hen heeft mode geen belang

Zeker geen gsm's die bellen.

 

Genietend van mekaars gezelschap

houden ze nauwlettend in de gaten

Of hun bestemming nadert

Om op tijd van de trein te raken

 

Daar staan ze weer op het perron

in hun groezelige kleren

Emma reikt Agaatje een arm en samen gaan ze

de blikken op een terras trotseren

 

frie 14/09/03

20:49 Gepost door o in gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende