23-08-10

november

 

November

--------------------

November waait door alle straten
blaren vallen neer in groot getal,
ik ga de lange avond haten
die me eenzaam maken zal

Niemand heeft me nodig
iedereen is bezig iets te doen ,
gesprekken lijken saai en overbodig
liever had ik nu een zoen

één die me kon helpen voelen
dat het leven zin heeft en mooi kan zijn...
ik ben het even kwijt , wil ik bedoelen
vandaag is er één van droeve pijn

Mooie kleuren op het kerkhof ...
er staan rode rozen op je graf
ben je nu al weergekeerd tot stof ?...
soms vind ik je beter af

Ik moet hier maar verder wroeten
door die moeilijke stucturen
en voor iedere gemaakte keuze boeten...
kan jij niet even helpen sturen?

 

Frie

19:15 Gepost door o in gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

L.A.T.

 

L.A.T.

-----------
Ik zit hier droog en warm
Jij ginder nat en koud
Ik stook meestal met olie
Jij verbrandt liever hout

Ik wandel meestal in de winter
Jij fietst 's zomers heel graag
Ik sukkel met mijn bloeddruk
Jij hebt iets aan je maag

Ik mis je in de ochtend
Jij haat de avonden alleen
Ik droom van mooi momenten
Jij beleeft er liever één
November waait door alle straten
blaren vallen neer in groot getal,
ik ga de lange avond haten
die me eenzaam maken zal

Niemand heeft me nodig
iedereen is bezig iets te doen ,
gesprekken lijken saai en overbodig
liever had ik nu een zoen

één die me kon helpen voelen
dat het leven zin heeft en mooi kan zijn...
ik ben het even kwijt , wil ik bedoelen
vandaag is er één van droeve pijn

Mooie kleuren op het kerkhof ...
er staan rode rozen op je graf
ben je nu al weergekeerd tot stof ?...
soms vind ik je beter af

Ik moet hier maar verder wroeten
door die moeilijke stucturen
en voor iedere gemaakte keuze boeten...
kan jij niet even helpen sturen?

Het verwarmde huis bedoelt het goed
het beschermt en koestert met geduld
maar de muizenissen worden alsmaar groter
en mijn hart is met pijn en vragen gevuld

over goed en kwaad, over wil of moet
over voor en tegen , over wel of niet
over verlangen en niet kunnen
... over hoe ik voel en jij het ziet

Eindelijk durf ik een deur opendoen
de frisse lucht dringt in mijn hoofd
een briesje wind streelt en masseert
maar niets in mij dat nog gelooft

Een sterke wind , ik schrok ervan
hij sleurde en trok aan mijn haren
een frisse drup viel op mijn wang
en mengde zich met zout van jaren

toen kwam de storm , ik vlucht weer terug
nog geen tornado zal jou uit mij verjagen
ik wil nog niet , ik ben van al wat nieuw is bang
en ik heb nog zoveel vragen

frie

19:14 Gepost door o in gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Korte of lange armen

 

Korte of lange armen

----------------------------------
Ondanks de beperktheid van ons tijdelijke zijn
hebben we de mogelijkheid om aan dit korte leven
minstens één dimensie meer te geven ,
maar dan doen we heilige huisjes pijn

't Gaat nooit op een pijnloze manier
de kans wordt echter zeer weinig benut ,
elke dag zet de mensheid zich voor schut
en gedraagt zich als een kuddedier

Hadden we de armen van d'eeuwigheid
en zaten we minder in onze kleinheid gevangen
dan durfden we onze onwetendheid vervangen
en vonden we kracht in zinvolle strijd

Maar de armen van ons tijd'lijk leven
houden uitdagingen en initiatieven tegen
die de grijsheid uit kan vegen
en zin en kleur aan ons bestaan kan geven

Angst houdt ons in bekende kringen
onzekerheid in de routineuze alledaagsheid
van meeloperij en vermeende veiligheid
en als beloning krijgen we uitkeringen

Wij worden ziek als we de drang
naar 't weten niet durven volgen
onuitgesproken woorden maken ons verbolgen
en doemen ons te eindigen in bitt're zwanenzang

 

frie

19:12 Gepost door o in gedichten | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |